Author Archives: admin

Прво обраќање на пратеникот Панчо Минов на собраниската конститутивна седница

27.03.2017 година

повеќе

Жените во политиката, со фокус на локалните избори 2017

26.03.2017 година

Во организација на Националниот Демократски Институт, Форумот на жени на ГРОМ во периодот од 24 – 26 март 2017 година учествуваше и на последниот циклус во обуката за учество на жените во политиката, „Жените во политиката – со фокус на локалните избори во 2017“. повеќе

ГОРАН МИХАЈЛОВ НОВ ПРЕТСЕДАТЕЛ НА ГРОМ-КАРПОШ

26.03.2017 година

Горан Михајлов е акламативно избран за нов, втор по ред претседател на општинската организација на ГРОМ – Карпош. На денешното второ собрание на Граѓанската опција за Македонија- Карпош, исто така беа одбрани и општинскиот и надзорниот одбор на оваа општинска организација. Досегашниот претседател на ГРОМ- Карпош Оливер Станоески, ретроспективно направи осврт на четиригодишниот мандат, напоменувајќи дека водењето на најголема  општинска организација на Граѓанската опција за Македонија било чест, привилегија но и голема обврска. повеќе

Форумот на жени ГРОМ -Илинден спроведе еко работна акција

26.03.2017

Форумот на жени на ГРОМ – Илинден во континуитет се грижи за животната околина. На 25 март беа засадени дрвја во дворот на Основното Училиште “Гоце Делчев” и Средното Стручно Училиште “Илинден”.

 

 

повеќе

КОЛУМНА НА М-Р ЉУПЧО ПРЕНЏОВ: Времето е на наша страна!

17.03.2017 година –

Кри­за, пла­тфор­ма, про­во­ка­ции. Тоа се три­те кон­стан­ти што де­цид­но ја де­фи­ни­ра­ат ма­ке­дон­ска­та ствар­ност во из­ми­на­ти­те две го­ди­ни, но кул­ми­на­ци­ја­та, или пи­кот, ја до­стиг­наа во пос­лед­ни­те два-три ме­се­ци. Сле­ду­ва пер­и­од на „из­ди­шу­ва­ње“

Но, да оди­ме ге­не­рич­ки или хро­но­ло­шки. Пр­жин­ски­от до­го­вор, кој тре­ба­ше (или ба­рем нѐ убе­ду­ваа де­ка тре­ба­ше) да го раз­ре­ши по­ли­тич­ки­от ја­зол во др­жа­ва­та на кра­ток, ама и на по­долг рок, по­ка­жа и се до­ка­жа де­ка не е са­мо го­ле­ма „пр­жин­ска из­ма­ма“, ток­му ка­ко што го име­ну­ва­ше Гра­ѓан­ска­та оп­ци­ја за Ма­ке­до­ни­ја (ГРОМ), ту­ку и ини­ци­јал­на кап­су­ла на отво­ра­ње на ед­на но­ва Пан­до­ри­на ку­ти­ја, во ко­ја на дно­то оста­наа са­мо по­ли­тич­ки­от ни­хи­ли­зам и про­во­ка­ци­и­те, ек­стрем­ни­от на­ци­о­на­ли­зам кој до­би лик и те­ло во ти­ран­ска­та пла­тфор­ма и це­лос­на де­зин­сти­ту­ци­о­на­ли­за­ци­ја на др­жа­ва­та.

Ве­ќе на си­те, по­мал­ку или по­ве­ќе, им ста­на јас­но де­ка памф­ле­тот на­пи­шан во Ти­ра­на не ги отс­ли­ку­ва ба­ра­ња­та и по­тре­би­те на ма­ке­дон­ски­те Ал­бан­ци, ту­ку тоа е не­кол­ку­де­це­ни­ска ре­тро­град­на ре­то­ри­ка на на­ци­о­на­ли­сти и ире­ден­ти­сти кои ва­му-та­му ба­ра­ат про­стор за се­бе­е­таб­ли­ра­ње и соз­да­ва­ње ет­но­ви­ла­е­ти или по­страш­ни „го­ле­ми со­ни­шта“. Во оваа де­це­ни­ја та­ква­та „ме­си­јан­ска“ уло­га му при­пад­на на нај­го­ле­ми­от про­во­ка­тор на Бал­ка­нот, Еди Ра­ма. Мо­ра­ме да би­де­ме до­крај искре­ни и да ка­же­ме де­ка, во кон­текст на ова, Зо­ран За­ев не е единс­тве­ни­от Ма­ке­до­нец, љу­бен и за­шти­ту­ван од За­па­дот, што ја гле­да Ма­ке­до­ни­ја ка­ко Швај­ца­ри­ја на Бал­ка­ни­те. Мо­же мно­гу што да му се не­ги­ра на За­ев, но де­ка бил ре­дов­но при­су­тен на ча­со­ви­те по исто­ри­ја ко­га се уче­ла ван­чо­ми­хај­ло­ви­стич­ка­та иде­о­ло­ги­ја, не мо­же да му се ос­по­ри. Си ја знае лек­ци­ја­та на­и­зуст. Се­га се оби­ду­ва не­ка­ко, ако мо­же, и да ја имп­ле­мен­ти­ра. Не­што те­шко му оди!?

Ме­сто ал­бан­ски­от сон, на СДСМ му се слу­чу­ва мра­ко­бе­стие во кое тал­ка­ат ка­ко су­штес­тво­то во „Ос­ми­от пат­ник“кој од­на­тре ги раз­ја­ду­ва все­лен­ски­те ле­та­чи, за се­га сѐ под­ла­бо­ко да то­не во мрач­ни­те сце­на­ри­ја и лаж­ни­те ве­ту­ва­ња што им ги ну­де­ше и на Ма­ке­дон­ци­те и на Ал­бан­ци­те. Сѐ по­ве­ќе ал­бан­ски ме­ди­у­ми и гла­са­чи сфа­ќа­ат де­ка би­ле из­ма­ни­пу­ли­ра­ни иа­ко За­ев од пет­ни жи­ли се тру­ди пре­ку си­те ал­бан­ски те­ле­ви­зии да ѝ по­ра­ча на це­ла­та јав­ност во Ма­ке­до­ни­ја де­ка тој е по­по­ви­кан да збо­ру­ва за пра­ва­та на Ал­бан­ци­те од си­те ал­бан­ски по­ли­тич­ки ли­де­ри за­ед­но, де­мек тој ги прет­ста­ву­ва нај­го­ле­ми­от број Ал­бан­ци и нав­ле­гол во „ре­ша­ва­ње“ на ал­бан­ско­то пра­ша­ње под­ла­бо­ко од си­те нив­ни апо­ло­ге­ти со де­це­нии на­на­зад и на­на­пред во це­ли­от ре­ги­о­нот. Ама ед­но ут­нал: тој не е Бал­та­зар кој ту­ку­што ја откри тај­на­та фор­му­ла на вла­ста пре­ку „епру­ве­та“, ту­ку најм­но­гу што мо­же да до­стиг­не е до сла­ме­но­то чо­ве­че од „Вол­шеб­ни­кот од Оз“.

Ова бе­ше до­стре­лот на тие 60-70.000 гла­со­ви. Бу­ме­ран­гот, пак, мно­гу по­го­лем се слу­чи кај Ма­ке­дон­ци­те кои на­ив­но на­сед­наа на не­го­ви­те пре­диз­бор­ни ве­ту­ва­ња. Кон­тра­у­да­рот од стра­на на гра­ѓа­ни­те што му се слу­чу­ва на За­ев е нај­го­лем во Скоп­је, Охрид, Стру­ми­ца, При­леп, Би­то­ла Ве­лес, Штип или, со еден збор, се­ка­де ка­де што освои не­ре­ал­но ви­сок про­цент гла­со­ви. Му се слу­чи на­род, од­нос­но со филм­ски жар­гон ка­жа­но: „Им­пе­ри­ја­та го воз­вра­ќа уда­рот“. Де­ми­сти­фи­ка­ци­ја­та дој­де пре­ку при­о­ре­ти­зи­ра­ње­то на исфин­ги­ра­на­та во­низ­бор­на пла­тфор­ма на сме­тка на за­бо­шо­те­ни­те ег­зи­стен­ци­јал­ни те­ми за 500 евра по вра­бо­тен, 150.000 укра­де­ни гла­со­ви (кои, ви­ди чу­до, ги нај­доа?!), не­функ­ци­о­нал­ни ин­сти­ту­ции, ко­рум­пи­ра­но и пар­ти­ско судс­тво и то­тал­но ни­ште­ње на др­жа­ва­та. Др­жа­ва­та е ту­ка, ама За­ев не е на власт. На­ро­дот не­што не го са­ка.

Со­о­чен со без­из­ле­зот, За­ев се­га кре­шта­во ни се за­ка­ну­ва пре­ку Ше­ке­рин­ска и Спа­сов­ски, де­ка, всуш­ност, нас ќе нѐ каз­не­ле од За­пад по­ра­ди отсус­тво на де­мо­кра­ти­ја (ко­ја на­вод­но ја украл пре­тсе­да­те­лот Ива­нов за­ед­но со ман­да­тот) и де­ка ни прет­стои изо­ла­ци­ја, про­го­ни, цр­ни ли­сти и слич­ни скри­е­ни жел­би на очај­но­то ра­ко­водс­тво на СДСМ.

Жел­би­те се ед­но, но ре­ал­но­ста е дру­го. Пр­во, се на­де­ваа де­ка СДСМ ќе од­не­се по­бе­да со ба­рем два-три пра­те­ни­ка раз­ли­ка, па под пре­ве­зот на де­мо­кра­ти­ја­та ќе се ос­тва­ри сце­на­ри­о­то за раз­не­би­ту­ва­ње на др­жа­ва­та. Про­пад­на.
Вто­ра­та ре­ал­ност е де­ка пре­т­се­да­те­лот на Ре­пуб­ли­ка Ма­ке­до­ни­ја, Ѓор­ге Ива­нов, на­вре­ме го пре­срет­на и го бло­ки­ра­ше тоа сце­на­рио. Зго­ра на тоа, тој не е из­бран од стра­на на пар­ла­мен­тот, ту­ку од стра­на на гра­ѓа­ни­те, и тоа со по­ве­ќе гла­со­ви од СДСМ и ДУИ за­ед­но, што и не е тол­ку ре­ша­вач­ко, кол­ку фа­ктот што си­те мно­гу до­бро зна­ат де­ка без ман­дат да­ден од пре­тсе­да­те­лот не мо­же да се фор­ми­ра вла­да. Да мо­же­ше, до­се­га де­сет па­ти ќе ја фор­ми­раа. Не слу­чај­но Али Ах­ме­ти бла­го ре­те­ри­ра и го тре­ска За­ев од зем­ја ка­жу­вај­ќи му де­ка без ман­дат ни­ту тој са­ми­от не вле­гу­ва во Со­бра­ние.

Тре­та­та ре­ал­ност е де­ка иа­ко им бе­ше жел­ба да по­бе­ди Хи­ла­ри Клин­тон, ама за сре­ќа на ма­ке­дон­ски­от на­род и ре­ги­о­нот по­ши­ро­ко по­бе­ди До­налд Трамп, што зна­чи „ча­до­рот“ им про­кис­на. Кај и да е, си­те бе­ло­свет­ски аген­ту­ри ќе си ги со­бе­рат ку­фе­ри­те и ќе одат на дру­го плод­но тло за нив­ни­те ме­ше­та­ре­ња. Нај­но­во­то пис­мо од ше­сте­ми­на кон­грес­ме­ни упа­те­но до др­жав­ни­от се­кре­тар за над­во­реш­ни ра­бо­ти на аме­ри­кан­ска­та ад­ми­ни­стра­ци­ја Рекс Ти­лер­сон е, најб­ла­го ре­че­но, цр­вен кар­тон до до­ми­цил­ни­те и ис­по­ста­ве­ни фи­нан­си­е­ри на обо­е­ни­те ре­во­лу­ции и раз­но-раз­ни нев­ла­ди­ни ор­га­ни­за­ции кои глу­мат де­мо­кра­ти, а, всуш­ност, се пре­тво­ра­ат во про­фи­те­ри и плу­ка­чи по де­мо­крат­ски из­бра­ни­те вла­сти на ма­ли­те и кре­вки де­мо­кра­тии, ка­ква што е ма­ке­дон­ска­та.

Ко­неч­но, очиг­ле­ден факт е де­ка Евро­па е единс­тве­на во ста­вот де­ка за бал­кан­ски­те пра­ша­ња и за во­ве­ду­ва­ње­то ка­кви би­ло санк­ции кон нив – не­ма кон­сен­зус. Нив­ни­те ин­те­ре­си се до­та­му зап­ле­тка­ни што ма­кси­му­мот што мо­же да го изв­ле­чат во овој ре­ги­он е да за­вр­шат со со­ве­то­дав­ни „ус­лу­ги“ и ве­ту­ва­ње за членс­тво во Уни­ја­та ко­ја им е на стак­ле­ни но­зе ток­му по­ра­ди нив­ни­те вна­треш­ни тур­бу­лен­ции.

Зби­рот на си­те овие со­би­ти­ја е де­ка ка­ко што ми­ну­ва вре­ме­то, та­ка им гас­не ен­ту­зи­јаз­мот на СДСМ, кои за­бре­вта­ни од са­ми­от старт на ве­те­на­та по­бе­да се соп­наа на еден го­лем ка­мен – на на­ро­дот, кој мно­гу бр­зо го про­чи­та на­ци­о­нал­но­то пре­дав­ство кое го пла­ни­раа се­то вре­ме за бе­ском­про­мис­но зграп­чу­ва­ње на вла­ста. Од глад во очај.

Се­га вле­гоа во бла­га хи­бер­на­ци­ја и ис­че­ку­ва­ње кој по­тег ќе им се на­ло­жи од­над­вор, а би­деј­ќи и од­над­вор гас­не же­шка­та под­др­шка, се­кој час им е из­гу­бен и ча­сов­ни­кот от­чу­ку­ва за из­бо­рот на на­ро­дот. За нив би­јат кам­ба­ни­те.

Извор: Република.мк

Трибина за екологија на ФОЖ -ГРОМ Кавадарци

20.03.2017 година

По повод Денот на екологијата, Форумот на жени на ГРОМ Кавадарци одржа трибина за екологија во просториите на Општина Кавадарци.Трибината ја отвори претседателката на ФОЖ -ГРОМ Кавадарци.
По краткиот вовед, следуваше главното предавање на тема „Зачувај ја планетата земја” на претседателката на ОО ГРОМ Кавадарци, г-ѓа Божанка Минова. повеќе

Еколошка акција на Форумот на жени на ГРОМ -Штип

20.03.2017 година

По повод одбележувањето на Денот на пролетта и Меѓународниот ден на екологијата, Форумот на жени ГРОМ -Штип на 19.03.2017 година, со поддршка и одобрение од градоначалникот на Општина Штип, Илчо Захариев, направи еколошка акција со засадување на расад дрвца од фамилијата маленеј. повеќе

ИЗЛЕЗ ОД ПОЛИТИЧКАТА КРИЗА – НОВИ ИЗБОРИ

12.03.2017 година

“Единствено нови парламентарни избори се излез од длабоката политичка криза“. – Ова денес го истакна претседателот на Граѓанската опција за Македонија Стевчо Јакимовски. Лидерот на ГРОМ нагласи, дека политичката криза се проширила, односно, токму како што навестуваше ГРОМ политичката, прејде во меѓуетничка криза, за денес да имаме и уставна криза.

повеќе

КОЛУМНА НА М-Р ЉУПЧО ПРЕНЏОВ: Мораме ли?!

10.03.2017 година –

Ха­ле­е­ва­та ко­ме­та, ко­ја се ја­ву­ва на се­кои 75-76 го­ди­ни, и ед­вај и ја фа­ќа­ме опа­шка­та од неј­зи­но­то про­ле­ту­ва­ње, на ма­ке­дон­ска­та по­ли­тич­ка сце­на, сим­бо­лич­но, се пре­поз­на­ва со ини­ци­ја­ли­те ЗЗ, а ко­га ќе ус­пе­ат да ја „фа­тат“ по­ли­тич­ки­те ра­да­ри, ѝ ста­ва­ат ра­бот­но име Зо­ран За­ев. Ќе се по­ја­ви и ќе ис­чез­не на се­оп­што чу­де­ње на це­ли­от ма­ке­дон­ски на­род, кој во грч оче­ку­ва ко­ја вре­мен­ска не­по­го­да, бу­ра или ме­те­ор ќе го исфр­ли за пак да ис­чез­не без тра­га и глас.

На пос­лед­но­то пре­ле­ту­ва­ње стар­ту­ва­ше со т.н. бом­би, па ис­чез­на, а со опа­шка­та ни го оста­ви СЈО, за по­втор­но да вле­та во ор­би­та­та со „пла­тфор­ма­та“ и дво­ја­зич­но­ста во Ма­ке­до­ни­ја. Ште­ти­те се не­сог­лед­ли­ви ка­ко за др­жа­ва­та, та­ка и за иден­ти­те­тот на Ма­ке­до­не­цот. Со ог­лед на фа­ктот де­ка и За­ев е Ма­ке­до­нец, по опре­дел­ба и по по­тек­ло, не­ми­нов­но ми до­а­ѓа ед­на мис­ла од на­ши­от иде­о­лог и ре­во­лу­ци­о­нер Го­це Дел­чев, кој пре­крас­но ги опи­шал Ма­ке­дон­ци­те од тер­кот на Зо­ран За­ев: „Јас не поз­на­вам друг на­род што по­ве­ќе стра­дал од пре­дав­ства­та на сво­и­те си­но­ви-изро­ди ка­ко ма­ке­дон­ски­от. Исто­ри­ја­та не па­ме­ти друг та­ков при­мер ко­га еден ист на­род, по тра­ди­ци­ја, ја­зик, ве­ра, се раз­де­лу­ва на раз­ни спро­тив­ни стра­ни, ед­на од дру­га по­ту­ѓи“.

И та­ка раз­де­ле­ни и раз­бе­га­ни во де­бе­ла бу­си­ја, че­кај­ќи ја но­ва­та ди­ре­кти­ва од Ти­ра­на или од Бри­сел, од­вре­ме-на­вре­ме ќе се по­ја­ват со не­кој „би­сер“. Ме­ѓу­про­сто­рот го иско­ри­сту­ва­ат со нај­цр­на кам­па­ња про­тив по­ли­тич­ки­от ри­вал и акту­ел­на­та власт (па­тем и по­бед­ни­ци на пос­лед­ни­те пар­ла­мен­тар­ни из­бо­ри) пре­ку нив­ни­те кла­сич­ни ме­ди­ум­ски про­па­га­то­ри. Се раз­би­ра, ни­ка­де ги не­ма на де­ба­та, оние кои тол­ку мно­гу пла­чеа и ле­ле­каа за де­ба­ти. Са­ми со се­бе ди­ску­ти­ра­ат, се над­му­дру­ва­ат без ни нај­ма­ла по­тре­ба да го слуш­нат спор­тив­ста­ве­но­то мис­ле­ње. Ро­го­ви­те на­пред и пра­во во ѕид! За да не ис­чез­нат це­лос­но од по­ли­тич­ка­та сце­на, ќе пу­штат не­кој од КОС-ов­ски­те офи­це­ри, ка­ко Ти­то Пе­тков­ски, да ни ка­же што е след­но од мрач­но­то сце­на­рио за раз­не­би­ту­ва­ње на др­жа­ва­та. Па, ве­ли де­ка во на­ред­ни­те ме­се­ци до­маш­ни и стран­ски екс­пер­ти ќе де­ба­ти­ра­ат за про­ме­на на зна­ме­то, хим­на­та и на гр­бот на Ре­пуб­ли­ка Ма­ке­до­ни­ја?! Нѐ под­го­тву­ва за ме­ко при­зем­ју­ва­ње, она­ка ка­ко што нè под­го­тву­ва­ше Бор­јан Јо­ва­нов­ски де­ка пр­ва­чи­ња­та вед­наш тре­ба да поч­нат да учат ал­бан­ски ја­зик. И по ова, кол­ку и да зву­чи кли­ше, ре­ал­но­ста е де­ка Ре­пуб­ли­ка Ма­ке­до­ни­ја на­ви­сти­на е на­пад­на­та др­жа­ва. По­тен­ци­рам, до­маш­ни­ве ни ка­жу­ва­ат де­ка од пр­во од­де­ле­ние тре­ба да учи­ме ал­бан­ски, а стран­ци ќе де­ба­ти­ра­ат за про­ме­на на ма­ке­дон­ска­та хим­на, грб и зна­ме! Очиг­лед­но де­ка дла­бо­ко за­га­зив­ме во пси­хо­ло­шка вој­на, со не­из­ве­сен раз­вој, но фа­ктот де­ка сме на­пад­на­ти е – не­по­би­тен!

Це­ла кам­па­ња го слу­шав­ме Зо­ран За­ев ка­ко ни збо­ру­ва за 30.000 де­на­ри пла­та, 1.000 евра по се­мејс­тво, вра­ќа­ње на ДДВ кај гра­ѓа­ни­те, уки­ну­ва­ње на ра­ди­о­ди­фуз­на­та та­кса, де­ка дво­ја­зич­но­ста е са­мо во гла­ви­те на Гру­ев­ски и на Ми­јал­ков и де­ка не бил раз­бран во Швај­ца­ри­ја. За на кра­јот, се­пак, од ег­зи­стен­ци­ја­та-сто­ма­кот да удри ди­рект­но во ср­це­то. Да не беа Бу­јар Ос­ма­ни и Ар­тан Гру­би, не­ма­ше ни да зна­е­ме што нѐ че­ка би­деј­ќи Ха­ле­е­ва­та ко­ме­та кру­же­ше по ам­ба­са­ди­те кои му ја одре­ду­ваа тра­е­кто­ри­ја­та по ко­ја ќе оди, што да ка­же и што да на­пра­ви.

Ко­га сме кај ДУИ, ре­жи­се­ри­те на фил­мот „Са­мо­у­ни­шту­ва­ње“, гос­по­да­та Те­у­та Ари­фи, Изет Ме­џи­ти и Нев­зат Беј­та, оче­ку­вам да ја до­би­јат на­гра­да­та „Злат­на ма­ли­на“ на след­ни­те из­бо­ри, и тоа ло­кал­ни, ка­де што на сме­тка­та на нив­но­то са­мо­у­ни­шту­ва­ње ка­ко фе­никс ќе ги воз­диг­нат Мен­дух Та­чи и не­го­ва­та ДПА. Но, за ова во не­ко­ја мно­гу бли­ска при­го­да.

На Зо­ран За­ев му е гу­сто. Ова ра­ко­водс­тво на СДСМ знае де­ка не е 1995 го­ди­на и де­ка на­ро­дот не го да­ва сво­е­то. Се­којд­нев­но по ули­ци­те во по­ве­ќе гра­до­ви во зем­ја­ва 60-70.000 гра­ѓа­ни про­те­сти­ра­ат про­тив по­ли­ти­ка­та на СДСМ . По­ве­ќе од ед­на тре­ти­на од нив гла­са­ле или се чле­но­ви на Со­ци­јал­де­мо­крат­ски­от со­јуз. Зна­ат и оче­ку­ва­ат де­ка тен­зи­ја­та рас­те и де­ка бро­јот на не­за­до­вол­ни­те од не­го­ва­та по­ли­ти­ка ќе ста­ну­ва сѐ по­го­лем и по­го­лем.

А, ко­га на Зо­ран За­ев му е гу­сто, тој вед­наш го при­ти­ска цр­ве­но­то коп­че и СЈО пра­ви спе­кта­ку­лар­на прес-кон­фе­рен­ци­ја. На пос­лед­на­та од нив, Ка­ти­ца Ја­не­ва се по­жа­ли де­ка ин­сти­ту­ци­и­те не го по­чи­ту­ва­ат СЈО и де­ка ќе под­не­се туж­би про­тив нив. Да­ма­та ни­ка­ко да сфа­ти де­ка СЈО не го по­чи­ту­ва­ат ни­ту мно­зинс­тво­то од гра­ѓа­ни­те на Ре­пуб­ли­ка Ма­ке­до­ни­ја. Ин­сти­ту­ци­и­те не ја по­чи­ту­ва­ат за­тоа што таа не е устав­на ка­те­го­ри­ја, а гра­ѓа­ни­те не ја по­чи­ту­ва­ат за­тоа што иста­та прет­ста­ву­ва кла­си­чен ег­зе­ку­тор на по­ли­ти­ка­та на СДСМ и не­го­во­то ра­ко­водс­тво. Мно­гу по­си­лен е впе­ча­то­кот де­ка по­ле­ка СЈО се пре­тво­ра во „пе­ач­ко друш­тво“ кое пре­тен­ди­ра на „Злат­на бу­ба­ма­ра на го­ди­на­та“, кое про­пе­ју­ва ток­му на да­де­на ин­то­на­ци­ја.

Но, ра­бо­та­та кај нас е да­ле­ку од пес­на. Ду­ри по­ве­ќе, со­стој­ба­та во Ре­пуб­ли­ка Ма­ке­до­ни­ја е мно­гу се­ри­оз­на. Единс­тве­на ин­сти­ту­ци­ја во оваа др­жа­ва со полн кре­ди­би­ли­тет да­ден од гра­ѓа­ни­те, да­ден на не­по­сред­ни из­бо­ри, е пре­тсе­да­те­лот на Ре­пуб­ли­ка Ма­ке­до­ни­ја, Ѓор­ѓе Ива­нов. Ту­ка во на­ред­ни­от пер­и­од ќе се кр­шат коп­ја­та и ќе се од­мо­ту­ва клоп­че­то за тоа во кој пра­вец ќе про­дол­жи да се дви­жи др­жа­ва­та.

Ива­нов тре­ба да ја до­не­се од­лу­ка­та во сог­лас­ност со Уста­вот на Ре­пуб­ли­ка Ма­ке­до­ни­ја и во сог­лас­ност со на­ци­о­нал­ни­те ин­те­ре­си на Ма­ке­дон­ци­те и на си­те ет­нич­ки за­ед­ни­ци што жи­ве­ат во неа. Не тре­ба да го де­фо­ку­си­ра­ат ка­кви би­ло из­ја­ви од Бри­сел, оној ист Бри­сел што сто па­ти по­вто­ри де­ка не­ма да се ме­ша во фор­ми­ра­ње­то вла­да, но не из­др­жа ср­це ју­нач­ко – се за­ме­ша. Па, ни ис­пра­ти­ја абер пре­тсе­да­те­лот Ѓор­ѓе Ива­нов час по­ско­ро по­втор­но да го да­де ман­да­тот. Ср­це­то на Евро­па, слу­чај­но или на­мер­но, ка­ко да за­бо­ра­ва де­ка е сѐ по­из­вес­но оти во Фран­ци­ја ќе по­бе­ди Ма­ри ле Пен, ко­ја нај­а­ви из­ле­гу­ва­ње на зем­ја­та–ос­но­вач од Европ­ска­та уни­ја. И, за жал, гле­да­ме де­ка ва­ква енер­ги­ја ве­ќе сѐ по­ве­ќе се ши­ри и во Ита­ли­ја, Хо­лан­ди­ја и Ун­га­ри­ја… Имам чув­ство де­ка ЕУ се од­не­су­ва ка­ко да­ма на ко­ја ѝ отка­жу­ва­ат три стен­да на ср­це­то и го гу­би пул­сот, до­де­ка таа се фо­ку­си­ра на мар­ги­ни­те или на тоа да­ли има фран­цу­ски ма­ни­кир на ра­це­те. Не тре­ба да го де­фо­ку­си­ра ни­ту ми­ни­сте­рот на Ве­ли­ка Бри­та­ни­ја за Евро­па и за Аме­ри­ка, кој „слу­чај­но“ дој­де на де­нот ко­га ДУИ од­лу­чу­ва­ше да­ли ќе ги да­ва пот­пи­си­те за ман­да­тар на СДСМ?! Исти­от тој, кој ни да­де под­др­шка за пра­ве­ње ре­фор­ми со цел по­бр­зо зач­ле­ну­ва­ње на Ма­ке­до­ни­ја во Европ­ска­та уни­ја, а при­тоа не­го­ва­та Ве­ли­ка Бри­та­ни­ја ту­ку­што из­ле­зе од Уни­ја­та.

Што са­кам да ка­жам: Кра­тко­то, но и по­дол­го исто­ри­ско па­ме­те­ње го­во­ри де­ка при­ти­со­ци од ко­ја би­ло стра­на кон ма­ке­дон­ски­те по­ли­ти­ча­ри има­ло, има и ќе има. При­ти­со­ци­те се за­бо­ра­ва­ат, но од­лу­ки­те на на­ши­те по­ли­ти­ча­ри оста­ва­ат трај­ни бе­ле­зи. Кој се се­ќа­ва од ка­де сѐ не до­а­ѓаа при­ти­со­ци во 1995 го­ди­на ко­га го сме­нив­ме зна­ме­то? Ама горч­ли­ви­от вкус во уста­та и сме­не­то­то зна­ме – оста­наа. Кој се се­ќа­ва на си­те при­ти­со­ци што до­а­ѓаа во 2001 го­ди­на од екс­дип­ло­ма­ти и се­га ве­ќе за­бо­ра­ве­ни по­ли­ти­ча­ри за да се пот­пи­ше Рам­ков­ни­от до­го­вор. Ама Стру­га, Ки­че­во, а бо­га­ми и Скоп­је до­би­ја но­ва де­мо­гра­фи­ја и нов лик.

Одам­на ве­ќе не ва­жи ма­кси­ма­та де­ка се­кој на­род зас­лу­жу­ва она­ква вла­да ка­ква што си из­брал за­тоа што вла­ди­те, па и по­ли­ти­ча­ри­те, се мно­гу че­сто мен­ли­ва ра­бо­та, а на­ро­дот ги тр­пи пос­ле­ди­ци­те и мо­ра да жи­вее со од­лу­ки­те што тие ги до­не­ле во опре­де­лен исто­ри­ски пер­и­од. А, ова за Ма­ке­до­ни­ја не­сом­не­но е исто­ри­ски пер­и­од. Си­те се ед­но­душ­ни де­ка ток­му се­га ги ис­пи­шу­ва­ме исто­ри­ја­та и ид­ни­на­та. Пра­ша­ње­то е са­мо ка­ква. Онаа ко­ја ја по­са­ку­ва­ме или онаа ко­ја мо­ра­ме. Мо­ра­ме ли?!

Извор: Република.мк

Форумот на жени на ГРОМ со љубов и прегратки за своите сосетки

08.03.2017 година

Форумот на жени на Граѓанската опција за Македонија, по повод Меѓународниот ден на жената 8-ми Март, подари љубов и прегратки на своите сосетки. Жените на ГРОМ од сите општински форуми ширум Македонија, ги посетија осамените, стари, болни и изнемоштени сосетки, повеќе